Brzoskwinia i "UFO"

BRZOSKWINIA, perskie jabłko

(Persica )

Pochodzi z Chin, chociaż istnieją pewnie źródła mówiące o jej powstaniu w Persji, stąd drugie imię - perskie jabłko.

Brzoskwinia należy do tej samej rodziny roślin co maliny, gruszki, jabłka – różowatych. Owoce rosną na drzewach lub krzewach. Posiadają kilka odmian, różniących się między sobą kolorem, kształtem oraz smakiem. Najbardziej popularną odmiana w Polsce jest brzoskwinia zwyczajna o okrągłym kształcie, pomarańczowo- żółto – czerwonej barwie oraz słodkim, lekko kwaskowym smaku. Pod omszałą cienką skórką znajdziemy żółty lub blado kremowy miąższ, a pod nim dość pokaźnych rozmiarów pestkę.

Ostatnio na polskich bazarach pokazała się brzoskwinia perska. Łatwiej będzie Wam jej szukać pod pseudonimem „UFO” lub „Rozdeptana brzoskwinia”. Te śmieszne nazwy biorą się z kształtu jaki ma ta odmiana. Owoc jest owalny, płaski i rzeczywiście wygląda jakby ktoś go przydepnął. Kolorem i fakturą skórki niczym nie różni się od dobrze nam znanej brzoskwini zwyczajnej. Smak jest jednak inny. Bardzo słodki, rozpływający się w ustach miąższ nie ma kwaśnego posmaku. Jest pyszny!

Owoce brzoskwini były czczone w starożytnych Chinach. Malunki przedstawiające ten owoc zdobiły ściany, a lud uznawał za symbol długiego życia i nieśmiertelności. Samo drzewo nie cieszyło się tak dobra popularnością, mówiono że jest przeklęte przez bogów i nikt nie śmiał go ściąć w obawie przed złem.

Pan Mieczysław Bolesław Hoffman z Częstochowy wyselekcjonował pierwszą, mrozoodporną odmianę brzoskwini. Nazwał ją „Anulka”. Brawo!

Maliny

MALINY

(Rubus idaeus)

Krzew maliny to roślina wieloletnia z rodziny różowatej. Dzika forma występuje na obszarze całej Europy. W Polsce jest bardzo pospolita w stanie dzikim jak również uprawnym.

Owoce maliny to łatwo odpadające od dna kwiatowego, puszysto owłosione, zwarto osadzone pestkowce. Ich kolor jest zależny od odmiany może być różowy, czerwony, czarny, a nawet złocisto pomarańczowy.

Kupując maliny nigdy nie zastanawiałam się jaka to odmiana. Łatwo je jednak rozróżnić.

Malina właściwa – najpopularniejsza w Polsce. Posiada duże owoce o kolorze różowo- czerwonym. Bardzo słodkie.

Malina kamionka – dzika odmiana, posiada mało zwarte, czerwone owoce. Rośnie głównie w zaroślach młodych lasów mieszanych. Można jeść.

Malina moroszka – odmiana rzadko spotykana w Polsce, jest reliktem epoki lodowcowej. Powszechnie można ją spotkać na spacerze na terenach górzystych w Skandynawii i Rosji. Ma bardzo małe, czerwone owoce. Są jadalne, ale w smaku cierpkie. Myśliwi w Arktyce stosowali tę odmianę jako lekarstwo na szkorbut.

Malina moroszka jest objęta ścisła ochroną gatunkową.

Malina tekszla – roślina bardzo popularna w Skandynawii. Ma małe, ciemno czerwone owoce.

Owoce maliny, jak powszechnie wiadomo, są bardzo smaczne. Słodkie, soczyste. Można spożywać ją na surowo jak również w przetworach, sokach, dodawać do ciast, galaretek, deserów... co kto wymyśli :)

Malina to bardzo zdrowa roślina. Z owoców możemy przygotować soki, które mimo wielu procesów przetwórczych zachowują właściwości owoców. Mają szereg witamin, głównie witaminy K i C, magnez oraz mangan. Liście rośliny mają działanie moczopędne, przeciw bakteryjnie i przeciw zapalnie.

Pigwa

PIGWA, złote jabłko, polska cytryna

(Cydonia oblonga)

Pigwa pochodzi z obszarów Azji, dokładniej z Iranu, Turkiestanu, Azji Mniejszej, Arabii, Syberii oraz Afryki Północnej.

Roślina Pigwy to nieduży krzew osiągający w dogodnych warunkach maksymalnie do 5 metrów, w polskich, mniej korzystnych do 3 metrów.

Owoce wyglądem przypominają gruszkę lub jabłko. Mają żółtą lub zielono – żółtą barwę, skórka jest pokryta woskiem. Miąższ pigwy jest jasno kremowy z usytuowanym jak w jabłku pestkami. Posiada bardzo dużo komórek kamiennych. Surowe owoce są cierpkie, bardzo aromatyczne, nie nadają się do spożycia, dlatego wykorzystywane są do produkcji przetworów.

I tak, z tych owoców, możemy przygotować pyszne dżemy, powidła, marmolady, soki, syropy itp. Bardzo dobrze smakują w połączeniu z cytrusami np. z pomarańczą.

Owoce pigwy mają bardzo niską zawartość tłuszczy nasyconych, cholesterolu i sodu. Jest doskonałym źródłem miedzi i witaminy C.

Alkoholowe nalewki z tego owocu obniżają ciśnienie, osłabiają skurcze jelit i pobudzają trawienie.

Ciekawostką jest, że nazwa popularnego owocowego smarowidła marmolady, pochodzi właśnie od pigwy. W języku portugalskim marmelo znaczy pigwa.

Lima

LIMA, limonka, limetka, limeta kwaśna

(Citrus aurantifolia)

Lima to roślina z rodziny rutowatych. To ta sama rodzina do której należą między innymi wszystkie cytrusy oraz kumkwat. Prawdopodobnie pochodzi w Malezji, czyli z Azji.

Lima to niewielkie drzewo dorastające do 5 metrów. Na jego gałązkach, prócz smacznych owoców lub kwiatów znaleźć można również kolce. Uwaga więc, jeśli ktoś będzie chciał je zrywać.

Owoce Limy nazywamy powszechnie limonkami. Mają owalny kształt i zieloną, błyszczącą skórkę. Niektóre bardzo intensywnie pachną.

Nie należę do osób, które zdecydowałyby się jeść limonki jak pomarańcze. Owoce te są bardzo kwaśne i praktycznie nie nadają się do bezpośredniego spożycia. Polecam je jednak, jako dodatek do napoi lub sałatek owocowych.

Skórkę z limonki można zetrzeć do ciasta, sałatek owocowych ale również warzywnych. Kuchnia arabska aż roi się od przepisów gdzie wykorzystano ten owoc.

Polecam Wam użycie limonki do urozmaicenia swoich drinków. Jeden z najmodniejszych teraz ale również bardzo smaczny Mojito.

MOJITO

Składniki:

½ limonki,

kilka listków świeżej mięty,

woda gazowana,

2-3 łyżeczki cukru trzcinowego lub syropu cukrowego,

rozkruszony lód,

40 ml rumu.

Limonkę pokroić w cząstki, wrzucić razem z cukrem trzcinowym/ syropem oraz listkami mięty do szklanki i bardzo dobrze rozgnieść. Dodać rum, rozkruszony lód wsypać do ¾ wysokości szklanki, dopełnić wodą gazowaną i wymieszać.

Jako zdeklarowany abstynent pomijam czynność wlewania rumu i robię zawsze sobie soft drink. Jest bardzo orzeźwiający i pyszny. Polecam.

Arbuz

ARBUZ , kawon

(Citrullus lanatus)

Arbuz jest rośliną dyniowata pochodzącą z Afryki, obecnie uprawianą w Europie, również w Polsce. Największym producentem arbuzów są Chiny.

Zaliczamy go do owoców, tymczasem jest to prawowite warzywo!

Roślina ta to pnącze, rośnie i wije się więc na ziemi. Jest jednoroczna a jej kwiaty są obcopylne co oznacza nic więcej jak to, że potrzeba jakiegos owada, by mógł wyrosnąć pyszny arbuz.

92% miąższu arbuza to woda, a swój słodki orzeźwiający smak zawdzięcza on kwasowi jabłkowemu i cytrynowemu. „Owoc” ten nie posiada w swym składzie za wiele witamin. Jest jednak bardzo zdrowy dla osób mających problemy z nerkami, gdyż jest moczopędny. Udowodniono również, że jego duże spożywanie ma dobry wpływ przy profilaktyce nowotworowej.

Dobrze pamiętam smak mojego pierwszego w życiu, świadomego arbuza. Miałam 4 lata i byłam w podróży z rodzicami. Jechaliśmy do Bułgarii, a zatrzymaliśmy się w Rumunii na postój. Być może w mojej opowieści jest wiele przekłamania, opowiadam jednak obrazy widziane oczyma małego dziecka.

Czasy były wtedy takie, że w sklepach w Rumunii wiało pustką, dlatego obcokrajowi tirowcy, widząc rodzinę podróżującą samochodem wytrzeszczali oczy, szczególnia w małych miasteczkach. Dlatego chcieli z nami handlować, głównie na zasadzie wymiany. Za paczkę papierosów dostaliśmy dwa, ogromne arbuzy. Nie wyglądały jak te u nas. Były wieeeelkie i podłużne. Gdy tata kroił owoc, sok tryskał na wszystkie strony, a jego smak do dziś pamiętam. Słodki, słodki i jeszcze raz słodki. Pyszny.

Gdy teraz wybieram arbuzy w sklepie, sięgam po te wyraźnie pachnące. To gwarancja dojrzałości. A jak są dojrzałe to będą również słodkie.

Do końca życia arbuz będzie mi się kojarzył z beztroskim dzieciństwem.

Opuncja zielona

OPUNCJA , opuncja figowa

(Opuntia)

Dzisiaj przedstawiam opuncję zieloną. Ten owoc jest dużo większy od bordowego, opisywanego już przeze mnie. Ma około 8 cm długości. Jego skóra jest zielona, dość gruba. Po przekrojeniu można jeść łyżeczką pomarańczowy miąższ. Jeśli ktoś się skusił na polecaną przeze mnie zielona herbatę opuncjową to wie jak smakuje owoc o którym piszę. Tak samo jak ta herbata!

Melon Casaba

MELON CASABA

(melo)

O melonach, ich pochodzeniu i wystepowaniu pisałam przy okazji wpisu poświęconego Melonowi Galia. Nie ma potrzeby powtórzyć wszystkich zdobytych przeze mnie informacji. Jeśli ktoś jest zainteresowany odsyłam do wpisu o melonie Galia.

Dzisiaj opiszę Melon Casaba. Kupując go byłam pewna, że jest to melon miodowy jednak dopiero gdy zaczęłam czukać informacji o tym owocu okazało się, że jestem w błędzie. Nie tylko ja, sprzedawcy również.

Jak każdy melon, Casaba jest soczysty i bardzo orzeźwiający. W odróżnieniu od innych melonów, nie posiada zapachu, jest bezwonny. Biały, dość twardy miąższ smakuje jak słodki, świerzy, zielony ogórek.

Należy wybierać sztuki o dość twardej skórze, ale uginającej się pod naciskiem przy łodydze.

Niektórzy twierdzą, że jest mydlany, ale mi smakuje, szczególnie schłodzony.

Polecam!

Owocowy fotomontaż

Niestety, ale maj jest kiepskim miesiącem na owocowym targowisku. Egzotyczne owoce się skończyły, musimy poczekać na rodzime. Aby zająć sobie jakoś czas, mój kolega Traf postanowił pobawić się moimi zdjęciami. Oto jego dzieło. Bananowy wąż! Sssstraszny.

Gruszka D'Anjou

GRUSZKA CZERWONA D’ANJOU, beurre d’ Anjou, Anjou

Prezentowana dziś przez mnie gruszka jest spokrewniona z popularną europejską gruszą, jednak kształtem, kolorem oraz smakiem zupełnie odmienne.

Narodziła się w 19. wieku w Belgii lub we Francji.

Występują dwie odmiany tych gruszek:

1) zielona - barwa skórki nawet po dojrzaniu owocu pozostaje taka sama, podczas gdy w odmianach innych grusz, skóra robi się żółta,

2) czerwona – barwa skórki bardzo ciemno czerwona.

Udało mi się zakupić tą drugą.

Anjou nie ma tak charakterystycznej dla gruszek długiej szyjki, swym wyglądem bardziej przypomina małe mango. Skórka owocu jest dość gruba, porowata i bardzo ciemno czerwona. Miąższ dojrzałej gruszki jest kremowo biały, soczysty, maślany i słodki. Bardzo aromatyczny.

Najlepiej smakują świeże, ale nadają się do pieczenia, smażenia oraz gotowania. Gruszki tej odmiany są często wykorzystywane do sporządzania przetworów.

D’Anjou mają mniejszą zawartośc cukrów niż inne odmiany gruszek.

Marakuja

MARAKUJA , pasiflora, granadilla, męczennica, passion fruit

(Passiflora edulis)

Jeden z moich ulubionych owoców.

Wzbudza wiele nieporozumień z powodu ilości posiadanych nazw. Nie jestem eksperem w dziedzinie owoców, ale trochę już wiem. Prawie zawsze kupując egzotyczne owoce w supermarkecie mam problem przy kasie.

Ostatnia rozmowa wyglądała tak:

Pani kasjerka: Co to jest?

Ja: Pasiflora, u Was pewnie marakuja.

P: To znaczy co?

J: Marakuja

Pani grzebie w swoim notesiku.

P: Nie mam takiego… zaraz, zapytam kogoś.

J: W takim razie proszę poszukać granadilli, albo pasiflory.

P: Nieee, grenadilla wygląda inaczej, jest taaaka duża i czerwona, a to to chyba granat.

W tym czasie Pani wykręca numer i prosi o pomoc inną Panią. Za chwile obie stoją nad owocem, główkują i nawzajem przekonują, po czym pytają ile to kosztowało i finalnie marakuja zostaje mi sprzedana jako granat. A co mi tam, może być i granat!

Wracając do przedmiotu mojego dzisiejszego wpisu.

Marakuja pochodzi z Australii. Obecnie jest hodowana również w Afryce Południowej, na Sri Lance, Wybrzeżu Kości Słoniowej oraz w Ameryce Południowej, szczególnie w Brazylii.

Owoc ma owalny lub okrągły kształt i twardą skórę. Trzymając go w dłoni ma się wrażenie, że niczym wydmuszka, jest pusty w środku. . Dobrze dojrzały, ma stary wygląd, ale skóra nadal pozostaje twarda. Kolor marakui zależnie od pochodzenia, może być pomarańczowy do brązowego lub fioletowy. Im więcej brązowych plam, tym owoc jest lepszy. Dopuszczalne są nawet ślady pleśni na skórce.

Po przekrojeniu owoców możemy się trochę zdziwić. Część jadalna to nasiona wraz z osnówką, które wyglądem przypominają gluty. Są jednak bardzo smaczne. Słodkie, lekko kwaskowe, bardzo aromatyczne. Koniecznie trzeba spróbować.

Marakuję można jeść na surowo, łyżeczką po przekrojeniu. Świetnie smakuje w sałatce owocowej, ale można wykorzystać ją również do nadziewania mięs. Nadaje się na przetwory i soki.

Owoc męczennicy jest bogaty w witaminy C i A, jak również potas i żelazo.

Swoją nazwę zawdzięcza wyglądowi, który hiszpańskim misjonarzom przypominał ciernie i gwoździe, narzędzia męki Chrystusa. Passio oznacza cierpienie, a flos to kwiat.

Inna nazwa tj. granadilla w języku hiszpańskim oznacza mały granat. To już teraz wiem, skąd ten granat na moim paragonie.

Czerwone banany

BANAN CZERWONY

(musa)

Bananów część dalsza. Kwiecień to chyba prawdziwy wysyp bananów w polskich sklepach, co rozglądam się za nowymi owocami to widzę nowe banany.

Dziś opiszę banany czerwone. Wyglądem przypominają banany z Madagaskaru które już opisywałam, ale w smaku są zupełnie inne. Właściwie to smakują jak zwykły, żółty banan. Inna jest natomiast konsystencja miąższu. U zwykłego dojrzałego banana miąższ jest raczej zwarty, sprężysty. Chętnie napisałabym, że twardy, jednak to zależy w jakim stadium dojrzałości spożywa się dany banan. Napiszę więc, że jest zwarty. Miąższ czerwonego banana jest puszysty jak mus. Jakby między strzępami owocu były bąbelki powietrza.

Polecam.

Mini banan

MINI BANAN, bananito, bananowe jabłka

( musa acuminate)

Jej, prawdziwy urodzaj na banany zapanował na moim blogu. Dzisiaj przedstawiam mini banany. Nie jest to oczywiście ich nazwa, nadałam im takie imię na swoje potrzeby.

Te bananki kupiłam na bazarku na ul. Polnej. Pełno tam egzotycznych owoców, jednak ceny odstraszają. Ale czego się nie robi dla swojego hobby?!

Wyglądem przypominają zwykłe banany, są jednak dużo mniejsze. Ich długość to około 6cm. Pod cienką skórką, kryje się trochę delikatniejszy, bardzo słodki miąższ. Ich egzotyczna nazwa to bananowe jabłka, sugerująca, że smakiem przypominają jabłka. Ja tego aromatu nie wyczułam.

Dzisiaj przeczytałam, że DNA banana ma więcej wspólnego z DNA ludzkim, niż DNA morskich zwierząt od których pochodzimy. Ciekawe!

Plantan

BANAN ZIELONY, platan, platano, banan warzywny

(musa)

Udało mi się zakupić na polskim bazarku zielony banan warzywny. Jakaż to była radość. Tyle o nich czytałam,ach! Mimo, że to teoretycznie warzywo postanowiłam opisać go na swoim blogu, bo przecież banan to banan, owoc i basta!

Banany warzywne nie są rozpowszechnione w Europie. W krajach tropikalnych są podstawą diety, tak samo jak w kuchni polskiej ziemniaki. Można je smażyć, piec lub gotować.

Ja swojego ugotowałam.

Dziwnie je się banan, który nie dość że został ugotowany, po rozgnieceniu wygląda jak ziemniaki to na dodatek smakuje kukurydzą. Mnie nie smakował. Następnym razem spróbuję usmażyć to warzywo – owoc.

Przy zakupie tych warzyw, należy wybierać zielone, twarde sztuki. Mogą posiadać brązowe plamki oraz bruzdy, jednak zczerniałe, miękkie i pokryte pleśnią nie nadają się do jedzenia.

Banany z Madagaskaru

Zamieszczam zdjęcie bananów z Madagaskaru o których wspomniałam przy opisie bananów. Jak już napisałam, były bardzo smaczne, zupełnie inne od tych "naszych". Udało mi się kupić podobne w polskim sklepie. Nie były jednak tak smaczne jak te ze zdjęcia.

Banan

BANAN ZWYCZAJNY, muza, banan rajski, pizang, figa rajska, figa błogosławiona

(Musa)

Jak większość ludzi błędnie myśli, banany nie rosną na drzewie czy palmie. Bananowiec to krzak, na którego łodygach rosną te pyszne owoce. Dorasta do wysokości 15 metrów i teoretycznie jest rośliną jedno sezonową, bo po zbiorze obumiera. Plantatorzy bananów mają jednak swoje sposoby na reanimację rośliny, tak by żyła nawet przez 20 lat.

Podczas jednego zbioru bananowiec rodzi około 400 owoców.

Według niektórych zapisków, współczesnego banana „odkrył” Aleksander Wielki podczas swojej podróży, taaa… podboju Indii. Uważa się Azję południowo – wschodnią za ojczyznę bananowca, nie wiadomo jednak jak banan dostał się na drugą stronę świata, do Ameryki Środkowej, Wysp Karaibskich oraz do Afryki. Za dzisiejsze królestwo bananowca uważa się Ekwador, wchodzący w skład Republiki Bananowej, gdzie plantacje bananów są często jedynym miejscem pracy.

Owoce banana to jagody o przedłużonym kształcie, mierzące od 5 do 35 cm. Najbardziej popularne odmiany bananów, które można kupić w naszym kraju są koloru żółtego, ale istnieją również odmiany czerwone, brunatne lub zielone.

Żółte banany zna każdy, mimo że ich odmiany różnie smakują, znamy powiedzmy ten aromat. Miałam okazję próbować czerwonych bananów z Madagaskaru. Były słodsze i bardziej papkowate. Całkiem smaczne. Te zielone traktuje się jak warzywa i spożywa dopiero po ugotowaniu, usmażeniu lub upieczeniu.

Zależny od odmiany jest również kształt owoców. Zazwyczaj podłużny i opływowy, ale występuje również pękaty, prawie okrągły, a nawet kanciasty.

Beata Pawlikowska, podróżniczka oraz wielka fanka owoców, opisuje w jednej ze swoich publikacji własne doświadczenia dotyczące bananów. Deklaruje znajomość 63 odmian tych owoców i zdradza 40 bananowych przepisów kulinarnych.

Jednym z przepisów jest przepis na kanapki z masłem orzechowym z bananami, którego pomysłodawcą był Elvis Preasley.

Niezwykłe wśród owoców!!! Banan jest tuczący! Zawiera prawie dwa razy więcej kalorii niż grejpfrut czy pomarańcza. Gdy tamte mają około 60 kcal, banan ma ich aż 140. Poza tym jest bardzo bogaty w składniki odżywcze, witamin oraz cukier.

Kiwi

KIWI, chiński agrest

(Actinidia) nazwa pnącza

Owoc kiwi rośnie na drzewiastym pnączu nazwanym Aktinidia, występującym w klimacie umiarkowanym. Istnieje około 60 gatunków tego pnącza, z czego tylko niektóre rodzą jadalne owoce.

Jego historia zaczyna się około 700 lat temu, kiedy to Sąd Wielki w Khanos w Chinach uznaje jego smak za szczyt delikatności. Na początku 20. wieku sprowadzono je do Nowej Zelandii i rozpoczęto masową hodowlę.

Owoc kiwi ma owalny kształt, brązową i mechatą skórkę. Waży od 100 do 200 gram. Jego miąższ, zależnie od gatunku może być zielony, żółty lub żółto-czerwony. Najbardziej popularną odmianą jest owoc Aktinidii smakowitej, który prezentuje na zdjęciach. Jest słodko- kwaskowaty, ma piękny szmaragdowy kolor i dojrzały, aromatycznie pachnie.

Wybierając owoc kiwi, sięgajmy po egzemplarze bez stłuczeń czy otarć. Należy unikać owoców miękkich, najlepsze są te twardawe, ale intensywnie pachnące. Gdy kupimy niedojrzały owoc, w ciągu 3-4 dni, pozostawiony w temperaturze pokojowej dojrzeje do spożycia. Można jeść kiwi na surowo, ale również po ugotowaniu. Świetnie nadaje się do sałatek owocowych i potraw pikantnych np. w połączeniu z ostrymi przyprawami jest pysznym dipem do nachos.

Podobnie jak ananas, kiwi posiada enzymy aktynidinę oraz papainę, przez które oba owoce nie nadaję się do galaretek. Enzymy te, rozkładają białko zawarte w żelatynie, dzięki której galaretki tężeją.

Owoc kiwi może uczulać, dlatego osoby wrażliwe na papainę powinny go unikać, podobnie jak papai.