Gujawa

GUJAWA, guajawa, gruszla, psydia pospolita, gwajawa

(Psidium guajava)

Gujawa ma bardzo interesującą i zawiłą historię pochodzenia. Podobno jest z Ameryki Południowej i Środkowej, a konkwistadorzy hiszpańscy, którzy okryli ją w Peru i Kolumbii, przewieźli do Europy na wybrzeże Morza Śródziemnego oraz na Wyspy Kanaryjskie, następnie przyczynili się do rozpowszechnienia jej w Afryce i na Dalekim Wschodzie.

Dzisiaj plantacje tej rośliny znajdują się głównie w Ameryce Południowej, Indiach, Hawajach, Kubie, w Afryce oraz południowych stanach USA. W niektórych krajach, zdziczała roślina jest prawdziwym utrapieniem dla rolników, a na Fidżi wydano specjalne zarządzenie tępienia jej. Małego wiecznie zielonego drzewka, które rodzi pyszne owoce!

Pyszne, również zielone owoce gujawy mają średnicę do 7 cm i kulisty, podobny do jabłka kształt. Pod zwykle gładką, pokrytą woskiem, dość grubą skórką kryje się twardy, chrupiący i bardzo soczysty miąższ. Jego kolor zależy od odmiany, może być zielony, biały, żółty, a nawet różowy.

W nowoczesnych odmianach w miąższu wyczujemy duże ilości malutkich nasion, podobnych do zdrewniałych komórek w gruszkach. W odmianach starych, nasiona są duże i bardzo liczne, co utrudnia ich spożywanie i w efekcie są odrzucane.

Smak gujawy jest bardzo dobry i zupełnie nie podobny do niczego pospolitego. Owoc ten jest słodki, lekko kwaśny, chrupiący i bardzo pożywny.

W krajach tropikalnych najczęściej spożywa się go na surowo. Można dodać go do sałatek owocowych, a nawet wycisnąć z nich sok. Przerabia się je na kompoty, marmolady oraz jako ozdoba do deserów i innych dań.

W Tajlandii, podobnie jak inne owoce, gujawa sprzedawana jest na ulicznych straganach, już przygotowana do spożycia. Przygotowana, to znaczy obrana i pokrojona. Dostaniemy do niej plastikowy woreczek i długą wykałaczkę. Zaproponują nam również przyprawy, bo gujawę można spożywać na słodko, pikantnie oraz w wersji „raw”.

Ps. Wszystkie wrażliwe osoby przepraszam za mój portret!:D

Pigwa

PIGWA, złote jabłko, polska cytryna

(Cydonia oblonga)

Pigwa pochodzi z obszarów Azji, dokładniej z Iranu, Turkiestanu, Azji Mniejszej, Arabii, Syberii oraz Afryki Północnej.

Roślina Pigwy to nieduży krzew osiągający w dogodnych warunkach maksymalnie do 5 metrów, w polskich, mniej korzystnych do 3 metrów.

Owoce wyglądem przypominają gruszkę lub jabłko. Mają żółtą lub zielono – żółtą barwę, skórka jest pokryta woskiem. Miąższ pigwy jest jasno kremowy z usytuowanym jak w jabłku pestkami. Posiada bardzo dużo komórek kamiennych. Surowe owoce są cierpkie, bardzo aromatyczne, nie nadają się do spożycia, dlatego wykorzystywane są do produkcji przetworów.

I tak, z tych owoców, możemy przygotować pyszne dżemy, powidła, marmolady, soki, syropy itp. Bardzo dobrze smakują w połączeniu z cytrusami np. z pomarańczą.

Owoce pigwy mają bardzo niską zawartość tłuszczy nasyconych, cholesterolu i sodu. Jest doskonałym źródłem miedzi i witaminy C.

Alkoholowe nalewki z tego owocu obniżają ciśnienie, osłabiają skurcze jelit i pobudzają trawienie.

Ciekawostką jest, że nazwa popularnego owocowego smarowidła marmolady, pochodzi właśnie od pigwy. W języku portugalskim marmelo znaczy pigwa.

Gruszka D'Anjou

GRUSZKA CZERWONA D’ANJOU, beurre d’ Anjou, Anjou

Prezentowana dziś przez mnie gruszka jest spokrewniona z popularną europejską gruszą, jednak kształtem, kolorem oraz smakiem zupełnie odmienne.

Narodziła się w 19. wieku w Belgii lub we Francji.

Występują dwie odmiany tych gruszek:

1) zielona - barwa skórki nawet po dojrzaniu owocu pozostaje taka sama, podczas gdy w odmianach innych grusz, skóra robi się żółta,

2) czerwona – barwa skórki bardzo ciemno czerwona.

Udało mi się zakupić tą drugą.

Anjou nie ma tak charakterystycznej dla gruszek długiej szyjki, swym wyglądem bardziej przypomina małe mango. Skórka owocu jest dość gruba, porowata i bardzo ciemno czerwona. Miąższ dojrzałej gruszki jest kremowo biały, soczysty, maślany i słodki. Bardzo aromatyczny.

Najlepiej smakują świeże, ale nadają się do pieczenia, smażenia oraz gotowania. Gruszki tej odmiany są często wykorzystywane do sporządzania przetworów.

D’Anjou mają mniejszą zawartośc cukrów niż inne odmiany gruszek.

Nashi

NASHI, jabłko azjatyckie, gruszka japońska, gruszka piaskowa

(Pyrus pyrifolia)

Owoc Nashi pochodzi ze wschodniej Azji, a hodowany jest w Nowej Zelandii, Australii, Chile i Tajwanie.

Ten azjatycki owoc kształtem przypomina jabłko, a strukturą i kolorem skórki – gruszkę. Nic więc dziwnego, że opisywany jest jako jabłko- gruszka.

Dojrzały owoc jest bardzo chrupiący i soczysty. Słodki, ale orzeźwiający w smaku. Polecany szczególnie po schłodzeniu.

Jak na każdą gruszkę przystało, w miąższu nashi wyczujemy zdrewniałe grudki.

Przy zakupie nashi, należy wybierać twarde, posiadające słodki aromat egzemplarze. Te pomarszczone i miękkie nie będą smaczne.

Mogłoby się wydawać, że gruszko-jabłko Nashi to dzieło azjatyckich genetyków. Prawda jednak jest inna, bo gruszka piaskowa to najstarszy uprawiany gatunek tego owocu.