Cherymoja

CHERYMOJA, flaszowiec peruwiański, jabłko budyniowe, czerymoja

(Annona)

Cherymoja to drzewo pochodzące z okolic górskich i z płaskowyżu Peru i Ekwadoru. Mimo, że szerokość geograficzna tych dwóch państw to okolice równika, roślina ta nie znosi gorącego powietrza, ponieważ preferuje stanowiska około 800 m.n.p.m .

Obecnie Cherymoja uprawiana jest w Kalifornii, na Kubie, w Meksyku, Izraelu, Hiszpanii, Afryce, Azji i Australii.

Owoce Cherymoi są okrągłe, jabłkowate o matowej zielonej, bardzo grubej skórze przypominającej mi dachówki lub skórę węża. W środku znajduje się biały, jadalny miąższ i około 20 czarnych nasion. W smaku nie przypomina zupełnie nic znajomego. W książkach oczywiście przeczytamy, że jest to połączenie nektarynki i ananasów, ale mnie bardziej przypominał gruszkę, choć i to nie do końca.

Na pewno owoc ten jest słodko – kwaśny.

Cherymoje najczęściej jada się na surowo. Odmiany bardziej kwaśne wykorzystywane są do produkcji dżemów, soków oraz alkoholu.

Ciekawostką jest, że nasiona Cherymoi są śmiertelnie trujące dla człowieka. Cieszę się, że przeczytałam o tym choćby teraz, bo mam w zwyczaju próbować różnych rzeczy i następne spotkanie z tym owocem mogłoby być dla mnie ostatnim!

Pepino

PEPINO, mellowfruit, melonowa gruszka

Melon Pepino pochodzi z Peru. Hodowany jest w Ameryce Środkowej oraz Nowej Zelandii. Wyglądem przypomina pomidor malinowy. Dojrzały owoc jest koloru jasno żółtego z purpurowymi pasami. Pod cienką jak u pomidora skórką, znajduje się miękki miąższ oraz pestki, które wyglądają jak … mózg!

Pepino charakteryzuje się bardzo wyrazistym melonowym zapachem. W smaku też przypomina melon miodowy, jest jednak mniej słodki, a bardziej soczysty. Smaczny.

Można go jeść na surowo, dodawać do sałatek i deserów owocowych. Najwygodniej, spożywa się go krojąc owoc w plastry.

Minusem pepino jest jego krótki okres przechowywania, dlatego kupując go trzeba uważać i wybierać egzemplarze twarde.